Yanlış tercihler, ağır bedel!

Bursaspor adına konuşulacak çok fazla detay var: Mustafa Hoca’nın tercihleri, bu tercihler nedeniyle değişen saha içi roller ve topa daha fazla sahip olmanın tek başına 3 puan getirmediği gerçeği.

İlk konu Mustafa Hoca’nın tercihleri. Baker ve Emir Kaan’la başlanan yapı kâğıt üzerinde 4-4-2 gibi görünse de sahada bunun karşılığını görmedik. Baker’ın başlamasıyla topa sahip olunan anlarda 3-1-6’dan 3-2-5’e geçildi ve yüksek hatta bir oyuncu eksildi. Emir Kaan santrfor değil, sağ içte iç koridor bağlantı oyuncusu olarak kullanıldı. Boutrah merkezin sol içinde konumlandı, Iheanacho yine bağlantıya gelen isimdi. Herkes top almaya geliyor ama rakibi geri koşturacak, savunma arkasına koşu tehdidi yaratacak oyuncu sayısı sıfır.

Mardinspor da beklemediğin hiçbir şey yapmadı. Topun arkasına geçti, savundu; pasla çıkmak yerine uzun oynadı. Düşen toplar dışında dikkat etmen gereken tek ana tehdit buydu. Barış’ın temiz hatasıyla skor 0-1’e gelince ise Bursaspor’un oyunu organizasyondan çıkıp kaosa dönmeye başladı.

Skordan sonra yapı 3-2-5’ten tekrar 3-1-6’ya döndü. Baker biraz daha yükseğe çıktı ama hareket yok, katkı yok; aldığı her topu geri oynamaktan başka neredeyse hiçbir şey yapmadı. Üstelik Mardinspor’un 4-4-2 karşılaması suni bir 4-4-2’ydi. Öndeki ikilinin amacı stoperlere agresif baskı yapmak değil, stoperlerin çıkışını ve Elitim’le bağlantıyı engellemekti. Sana gerçek bir baskı yapılmıyorken Zeki’yi stoperleştirip 3+1 ile oyun kurma ısrarını maçın sonuna kadar sürdürmek kabul edilebilir değil.

Oysa başka çözüm vardı. Zeki’yi beke gönderip Baker’ı daha yükseğe çıkarabilir, iki beki aynı anda çok yukarı göndermeden 2+3 ile kenarlar üzerinden oyun kurabilirdin. Bursaspor’un bu alternatifi ısrarla denememesi bence maçın önemli problemlerinden biriydi.

Mardinspor’un kenar oyuncuları tehditkâr ama bek takibi disiplini çok yüksek oyuncular değil. Buna rağmen Dimitrov bugün neredeyse yorulmadan maçı bitirdi. Çünkü Bursaspor’un sağ bek tehdidi yoktu ve onu geriye koşturamadın. Son dakikada gelen golde Dimitrov’un fiziksel kalitesi zaten birçok şeyi anlatıyor.

Maç 0-1’e geldikten sonra bir bölümde Boutrah’ın en uçta konumlandırılması, Emir Kaan ve Iheanacho’nun yine bağlantı oyuncusu olarak kullanılması ise tamamen fiyaskoydu. Boutrah’ı en uca atıyorsun ama savunma arkası koşu tehdidi yok. Hadi diyelim koşuyu yaptı; pozisyonu bitirme kalitesi de tartışmalı. Üstelik oyuncunun en önemli özelliklerinden biri olan top taşıma meziyetini de elinden alıyorsun. Bunun üzerine en tehditkâr oyuncun Iheanacho’yu rakip kaleden uzaklaştırmaya devam ediyorsun.

İkinci yarıda Saranic-Hüseyin Maldar değişikliğinin de açıklanabilir bir tarafını bulamıyorum. Hüseyin ileride iyi oyuncu olur ya da olmaz, o ayrı konu. Ama bugün itibarıyla maçı çevirmesi için sahaya atacağın kurtarıcı oyuncu profili değil.

Eyüp oyuna girdikten sonra da tercihleri anlamakta zorlandım. Eyüp’ü 8’e atıp son karar kalitesindeki problemlerini yaşamaktansa, Eyüp’ü 6’ya, Elitim’i 8’e taşımak neden denenmedi? Bu da maçın önemli sorularından biri.

Skor 1-1’e geldikten sonra Bursaspor’un bu kadar topyekûn rakibin üzerine gitmesi de beni fazlasıyla şaşırttı. Bu ligde Dimitrov gerçeğini unutursan bedelini ödersin. Rakibin en önemli geçiş tehdidini bu kadar geniş alanla beslemek gereksiz bir riskti.

Zeki’nin kartı var, rahat değil, üçlünün sağ stoperi oynuyor ve oradan verim alma ihtimalin zaten düşük. Buna rağmen 90 dakika sahada kalmasını da anlamadım.

Bursaspor kazanır ya da kaybeder, o ayrı hikâye. Ama kaybedecekse doğruları yaparak kaybetmesi lazım. Bugün ise sahada yapılan yanlışların bedeli ödendi.