Tertemiz şampiyonluğumuz, tüm kupalarınıza bedel!

Bugün takvimler 16 Mayıs’ı gösteriyor. Ama bu sıradan bir tarih değil. Bu, bir şehrin hayalini gerçeğe dönüştürdüğü, yeşil-beyaz sevdalılarının gözyaşlarına boğulduğu, yüreklerin tek bir ritimle attığı o büyük günün yıldönümü.

Bazı tarihler vardır, takvimden silinse de kalpten silinmez.
Bazı anlar vardır, yaşanır ama asla geçmez.

Bugün 16 Mayıs.
Bugün, bir çocuğun Bursaspor formasıyla uyuduğu gece.
Bugün, bir babanın oğlunu omzuna alıp “Bak oğlum, biz bunu da başardık” dediği an.
Bugün, bir annenin dualarına “Şampiyon olalım” diye eklediği dua.

Bugün, sadece şampiyonluk kazanmadık.
Bugün, bir aidiyet kazandık.
Bu şehrin adını, alnımızın akıyla, yüreğimizin yangınıyla tarihe kazıdık.

Biz o gün sadece bir maç kazanmadık…
O gün birbirimize daha çok sarıldık.
O gün Bursaspor, sadece bir futbol kulübü değil;
bir çocuğun rüyası, bir gencin umudu, bir yaşlının gözyaşı oldu.
Ve o gün, hepimiz biraz daha Bursalı, biraz daha Bursasporlu olduk.

Ne İstanbul’un parası, ne medyanın baskısı…
Bizi durduramadılar. Çünkü biz birlik olduk, inandık, vazgeçmedik.
Çünkü biz sıradan bir takım değildik.
Biz bir şehrin onuruyduk. Biz Bursaspor’duk.

Şimdi aradan 16 yıl geçti.
Ama biz hâlâ o günkü gibi titriyoruz bu tarihi her hatırladığımızda.
Gözlerimiz doluyor, kalbimiz sıkışıyor.
Çünkü 16 Mayıs, sadece bir gün değil…
16 Mayıs, bizim kimliğimiz.

🟢⚪ 16 Mayıs 2010. Unutmadık. Unutmayacağız.
Bir ömür sürecek bu sevda…
Sonsuza kadar Bursaspor!