Mutlu, Mutsuzlar…

Bursaspor ligde geçirdiği 6 maçın 4’ünü taraftarından uzak, lig maratonunda muhtemelen şampiyonluk yarışında kendisiyle mücadele edecek 3 rakibiyle oynayarak (2’si deplasman), 5 galibiyet ile geçti.

Manisa maçı harici, oynadığı her müsabakada 90 dakikanın çoğunu rakibe üstünlük kurarak, topa sahip olarak, pozisyon üstünlüğü sağlayarak ve kalesinde pozisyon bile neredeyse vermeden geçirdi.

Kaybettiği tek 90 dakika olan Karagümrük karşılaşması 10 kere daha oynansa 10’unu da kazanacak kadar pozisyon üretti, kaleye gitti, sonucu alamadı.

Kötü oynadığı Kayseri ve Manisa maçlarında, deplasmanda olmasına rağmen skorda geriye düşüp, müsabakaları çevirmeyi başararak 6 puan ile çıktı.

Iheanacho, Lincoln, Elitim, Boutrah, Saranic, Baker, Bayramov isimleri ile 7 yabancı oyuncu kadroya kattı ve anlık olarak 7/5 yüksek performans almayı başardı. Transfer oranlarında bir takım yaptığı transferlerde %50 başarı sağladığında muazzam bir transfer sezonu geçirdiği söylenir. Bizde olan yabancı oyuncu başarı oranı anlık olarak %75 bandında. Baker ve Bayramov‘un da performansının artmaması için bir sebepte yok. Kötü bakalım hadi olaya, diyelim ki artmadı. 5 tane nokta atışını göz ardı edip, sadece performansı yetersiz olan üzerinden eleştiri yapmak mıdır adil olan, 5 tane başarıyı alkışlayıp, olmayan 2 tanesi üzerinden nasıl düzeliri konuşmak mıdır? Mutlu olabilecekken, mutlu olabilecek bir sürü elimizde olay varken, mutsuz olmak neden tercih edilir?

Yerli oyuncu grubunda geçen seneden beri gelen oyuncuların, bu seviyede başarısının kısıtlı kalacağı söyleniyordu.

Kerem Matışlı (19 yaşında), A Milli potansiyeli olan, geçen sene seni şampiyon yapan kadronun en önemli parçalarından biri olan, bu sezon oynadığı tüm karşılaşmalarda en ufak tedirginlik bile yaratmayan performansı ile göğsümüzü kabartan kardeşimiz, Manisa maçında tek hata yaptı diye mutsuzlar oyuncunun kariyerini bitirme noktasına gelecek kadar öfke ve hınç dolu yaklaşıyorlar. Neden bu kadar mutsuzsunuz? Neuer, geçtiğimiz sezon Arda Güler‘in boş kaleye attığı Bayern deplasman maçında o hatayı yaptığında, kariyerinin başında Inter karşısında orta sahaya kadar çıkıp kafayla uzaklaştırmaya çalıştığı topta Stankovic golü attığında kariyerini bitirdiler mi? Dünya futbol tarihinin en iyi kalecisi olsun diye arkasında mı durdular? Bayern taraftarının, camiasının mutsuzları, mutlularından az olduğu içindir belki de.

Barış Gök, Alperen Babacan, Batuhan Yayıkçı, Eyüp Akcan, Rahmetullah Berişbek, Baran Başyiğit… Yerli tüm oyuncu grubunu yazabiliriz buraya, geçtiğimiz sezon kadrodan devam edip, önyargılı bakılarak sezona başlayan bu oyuncular, 6 maçta 5 galibiyet alan takımın en çok süre alanlarından. 90 dakika boyunca verdikleri performanslar içinde anlık hatalar, bireysel konsantrasyon kayıpları elbet olmuştur, olacaktır da, 3-5 dakikalık anlar için, 85 dakika boyunca verdikleri mücadele, yaptıkları doğru işleri görmeyen mutsuzlar, hayatınızın her alanında, her yaptığınız için her saniyesinde kusursuz iş yapan mutsuzlar, mutsuzluğunuzu neden bu kadar belli ediyorsunuz. Mutlu olacak bir sürü neden varken?

Eksik yok mu? Hata yok mu? Her şey 4/4’lük mü? Hayır. Hayal dünyasında da yaşamıyoruz. Eksik var fakat olanlar, eksiklerden çok daha fazla. Hata var fakat doğrular, hatalardan çok daha fazla. Her şey olmasın 4/4’lük, 4/3’lük olduğunda da başarı bizimle… Şu an olduğu gibi. Neden mutsuz olmayı, neden 4/1’lik hayatları tercih etmeyi seçiyorsunuz? 4/3’lük hayatlar, mutluluklar varken?

Mustafa hoca yetersizmiş, Mustafa hoca hata yapmış, Mustafa hoca eksikmiş… öylemiş, böyleymiş. Mustafa hoca Bursaspor‘u geçen sene şampiyon yaparken, Mustafa Hoca bu sene 6 maçta 5 galibiyet alıp, bunların çoğunda rakipleri sindirirken, Mustafa Hoca eline verilen üst düzey kariyerli oyuncu grubunu bir hedefe, hayale ikna edip, bunlardan sonuç alırken, neden mutsuzsunuz?

Biz geçmişte çok mutsuz olduk, biz Bayburt, Erzincan, Çorum gezerken, kaybedeceğini bile bile çok mutsuzluğun peşinde koştuk. Son 3 senedir, Sayın Başkan Enes Çelik ve yönetimi ile birlikte, bir sürü mutsuzluğun içinde mutlu olabilmeyi başardık, onlar bize mutlu olabileceğimizi ve bunun anlık olmadan, her sene olabileceğini gösterdi. Neden mutsuz olmayı özlüyoruz? Mutlu olabilecek bir sürü sebep varken?

Yarın Mustafa hoca hata yapacak, yönetim kurulu hata yapacak, oyuncu yanlış pas verecek, karşı karşıya gol kaçacak, kaleci elinden kaçıracak, hakem bizi doğrayacak… Bir sürü mutsuz olacak sebep sayabilirim size. Bu anlık mutsuzluklar, 2.5 senedir gelen mutluluk kanıtlarını neden bastırıyor sizde? Mutlu olmak için süreçleri yaşamak gerektiğini ne zaman öğreneceğiz? Mutlu oldukça süreçlerin daha kolaylaşacağını ne zaman öğreneceğiz?

Eleştiri yapmayın, gördüğünüzü söylemeyin, fikir belirtmeyin demiyorum. En çok fikir belirten belki de benim. Ben mutlu bir Bursasporlu olarak belirtiyorum. Buna göre bir tavır sergiliyorum, bizi saha dışında da saha içinde de yönetenlerin, benim kadar Bursasporlu olduğunu biliyorum. Mutlu olun, Bursaspor başarıları üst üste koyarak, karşısında kim varsa hepsini üst üste koyarak, mutsuzlukları yok ederek geri dönüyor. Geri döndürenlere destek olun, güç olun. Bir olur, beraber olursak. Hep beraber mutlu olacağız.