İşte karşınızda Vefa Temel

rahat ve samimi kişilik.
bazı sözleri kafama takıldı. mesela, ”hocalarım koşmadığımı söylerdi!” ancak günümüz futbolunda teknik kapasitesi ne kadar yüksek olursa olsun top ayağına gelince oynayan futbolcuya pek yer yok.
sonuçta topu kullanmak için önce ona sahip olmak gerekiyor. bunun içinde güç, kuvvet, koşmak, yani çalışmak, hem de çok çalışmak bir zorunluluk.
aksi takdirde değil yıldız olmak, bu meslekte ekmek parasını bile çıkarmak zor.

ikinci olarak da ”istanbulda abilerim var. zamanımın çoğunu orada, ve onlarla geçiriyorum!”
henüz çocuk denecek yaştaki bir oyuncunun, endüstriyel futbolun kaygan zeminlerinde kazasız belasız yürüyebilmesi adına bu abileri tanımak ve bilmek başta m.er, olmak üzere f.şen, s.kurtuluş ve batallanın görevi ve sorumluluğudur.

son olarak bir büyüğü ve oynadığı kulübün bir taraftarı olarak vefa’ya tavsiyem bu mesleği yaptığın sürece çok çalış, çok iyi beslen, çok iyi dinlen, asla oldum deme, ve de asla şımarma.
tabi gerçekten büyük hedeflerin varsa…
çünkü bu meslekte dün, ve yarın yoktur. sadece bugün vardır. yani sahada oynarsan alkışlanır, dökülürsen yuhalanırsın.
çünkü alkışlanmak için sıra bekleyen çok aday var…

Ama hemen havaya girmiş baksanıza. Şapkayı ters takıp yan çevirmeler falan. Diycey misin olum sen? Sercan abinden mi özeniyon bu artizan işlere? Daha bi tane PTT lig maçı oynayıp şapkayı yan takıyosan, eyyvah amk be. Demek süper lige çıkınca Fener maçında falan yanlışlıkla bi gol atsa, Donna Karan, Versace, Alaçatı şalvarı giyip dolaşacak Heykel’de

Sanmıyorum. verdiyse, o mesajı sen nasıl algıladın veya aldın?
bence biraz heyacan yaptı. Hareketleri iradesinin dışında tik’e dönüştü.